I have been interested in the culture of the far east as long as i can remember.  Every day i continue  to study and learn more about the  Japanese and Chinese culture. My language skills however remain very basic, and my 3 sons who speak Chinese fluently often laugh with their mum's attempts to bargain in Chinese !  In the year 2001 i opened an antique shop situated in the center of Bruges. I specialise in Chinese textiles, paintings and small items. After returning from China, where i lived for a while, i've grown more and more interested in Chinese embroideries. It has become quite a passion now. I've written a thesis on them and i'm currently teaching about Chinese culture and antiques. I'd like to share my passion with you. Thank you for looking at my items and if you find the time please

take a look at www.dongxiantiques.be to visit my shop in Belgium.

I ALSO WANT TO TAKE A MOMENT TO PERSONALLY THANK ALL MY WONDERFUL, LOYAL REPEAT CUSTOMERS AND WELCOME ANY NEWCOMERS. WITHOUT ALL OF YOU, WHERE WOULD I BE!!!

Sylvie Van Sompel

Von Lotusschuhen, Bonsaitöpfchen und Porzellanschalen.

Die Welt 2003

Exquisite chinesische Antiquitäten aus Stoff und Holz, aus Leder und Porzellan - willkommen bei "Dongxi" im belgischen Brügge

Was macht eine Sinologin und Japanologin mit drei kleinen Kindern, wenn sie trotz der Nachwuchsbürde berufstätig sein will? Sylvie Van Sompel musste nicht lange überlegen: "Ich habe einfach einen großen Raum angemietet und ein Geschäft für chinesische Antiquitäten eröffnet." Dank bester familiärer Kontakte sowohl in Brügge als auch in China konnte sie ausgiebig reisen und den Grundstock für ein exquisites Angebot zusammensuchen. Mal geht "Dongxi", wie Sylvie ihr Unternehmen getauft hat, ins vierte Jahr. Und ist vom Stadtrand umgezogen in ein hübsches altes Haus im ruhigen, feinen Viertel hinter dem Fischmarkt von Brügge. Dort liegt es in kollegialer Nachbarschaft zu kleinen Art-déco-Läden und Adressen für modernes Wohndesign.

Und wie kam es zu dem Namen ? Dong, so erklärt Sylvie, die je ein Jahr in China und in Japan lebte, sei der chinesische Begriff für Ost, Xi jener für West. "Aber wenn man die beiden Silben zusammenzieht, bedeutet das Wort Dinge oder Sachen." Und es sind zum Teil erstaunliche Sachen, die sich durch die lange, über Eck gezogene Fensterfront ihres Ladens in der Predikherenstraat erspähen lassen. Geschwungene Stühle mit Schubladen unter der Sitzfläche, armdicke Pinsel (für die Kunst der Kalligrafie), Bambusschränke, gelackte Lederkoffer, die traditionell zur Aufbewahrung von Kleidung dienen, historische Trommeln, ein fast brusthoher Vogelkäfig.

Vom frühen 19. bis ins frühe 20. Jahrhundert reicht der Fundus von "Dongxi" - und natürlich fehlen weder die winzigen blau-weißen Bonsaitöpfchen noch die rötlichen kleinen Gebetsschreine oder der mit Troddeln geschmückte Reisstrohhut. Auch Teeschalen aus feinstem Porzellan und hübsch bemalte Parfümfläschchen oder ein hölzernes Brillenetui mit eingeschnitzter Blumenranke entdeckt man bei genauerem Hinsehen. Besonders stolz ist Sylvie Van Sompel jedoch auf ihre antiken Textilien, darunter auch Stücke von ethnischen Minderheiten wie den Miao, die von China ausgewiesen wurden nach Laos, Thailand oder Vietnam.

Winzige Schühchen und Stiefelchen aus Seide, aufwendig bestickt und zum Teil mit eisernen Stollen für den Schnee, gehören zu den glanzvollsten Objekten. Ebenso wertvoll wie diese so genannten Lotusschuhe und die chinesischen Kinderschlappen sind die farbenfrohen Kinderhauben mit üppigen Ornamenten gegen den Einfluss böser Geister: Buddhafiguren etwa, gestickte Blumen oder Drachen mit weiblichem Reiter.

Künftig will sich die "Dongxi"-Inhaberin mehr und mehr auf historische Textilien aus Fernost spezialisieren. Aber auch Sammler von Kalligrafien, chinesischen Plakaten aus dem frühen 20. Jahrhundert oder Liebhaber ausgefallenen Schmucks kommen auf ihre Kosten. Von der jeweils zu Festen angelegten Silberkrone einer Miao-Frau bis hin zu Haarnadeln und kaum Daumennagel-großen Blütenanhängern, gearbeitet aus den Federn des Kingfisher-Vogels, reicht hier die Palette. Auf den Märkten von Peking und in Kunming, der Heimatregion der Schwiegereltern, spürt Sylvie Van Sompel immer wieder solch antike Raritäten auf. Ebenso wie seidene Kinderjäckchen oder eine plissierte schwarze, reich mit Silberornamenten und Stoffbordüren verzierte Stammestracht.

Rita Henß

Artikel erschienen am 13. Apr 2003 Die Welt

 ...there is always something new to discover.

Borduurwerk heeft een zeer lange geschiedenis in China. Al op heel jonge leeftijd werd een Chinees meisje de kunst van het borduren aangeleerd. Vele vrouwen konden niet lezen of schrijven maar met naald en draad vonden zij een manier om hun wensen uit te drukken. Vrouwen van de hogere klassen spendeerden veel tijd aan hun borduurwerk. Hun leefwereld was beperkt tot hun eigen huis, en met de vele bedienden die voor hen werkten hadden ze weinig anders te doen. Zij borduurden de kledij voor zichzelf, hun echtgenoot en voor hun kinderen. Ondergoed, schoenen, kragen, rokken, jasjes, kortom alles wat men aan had werd versierd met kleurrijke afbeeldingen overladen met symboliek.
Zelf heb ik nu al meer dan vijf jaar een antiekhandel met Chinees textiel en hoewel ik bij elk item vol bewondering ben voor het fijne handwerk, word ik nog steeds het meest vertederd door de kledij gemaakt voor baby’s en kleine kinderen. De moeders konden zich in deze handwerkjes helemaal uitleven en de liefde voor hun kroost straalt van deze stukken af. Werkelijk alles wat het kind droeg of bij zich had werd versierd met symboliek die het een veilige en grootse toekomst toewenste. Een voorbeeld hiervan is dit hoedje dat dateert uit de laat 19de eeuw. Het lijkt op een kroon en werd gedragen op feestelijke gelegenheden en voor Nieuwjaar. Het is een type arendhoed met naar boven opgeslagen vleugels die de arend in zijn vlucht moet voorstellen. Het is de wens om de top te bereiken en in China betekent dit dus de wens om een hooggeplaatste mandarijn te worden. Het verlangen van deze moeder voor haar kind, in dit geval een zoon, om het ver te schoppen in de maatschappij wordt nog eens extra benadrukt door de mandarijn met paard die op de achterzijde afgebeeld staat, want alleen ambtenaren met een hoge positie mochten paardrijden.
De lotusbloem vooraan is een Boeddhistisch symbool en verwijst naar zuiverheid. In gouddraad werd de kroon verder nog versierd met vleermuizen. In het Chinees wordt het woord “vleermuis” FU (foe) uitgesproken, een ander woord met dezelfde klank betekent geluk. Vandaar dat vleermuizen worden gebruikt om geluk uit te beelden. Verder zien we op de kroon achteraan nog het karakter voor “lang leven” . Visjes staan symbool voor overvloed. Onderaan werd het hoedje versierd met beelden uit het dagelijkse leven, vader en moeder in een tuin met bloemen uit alle seizoenen.
Deze jongen heeft ongetwijfeld alle kansen gekregen om te slagen in het leven. Nu is zijn hoedje nog getuige van een stukje geschiedenis, een verdwenen cultuur en …… de liefde van zijn mama.

Sylvie Van Sompel